Auteur

Ik schrijf over herinnering, over wat verzwegen blijft, en over de verschillende vormen die waarheid kan aannemen.
Mijn werk beweegt zich op het snijvlak van persoonlijke geschiedenis en grotere tijdlagen, waar familieverhalen, oorlog, verlies en veerkracht elkaar raken.

Jarenlang schreef ik beroepsmatig over innovatie en technologie onder mijn eigen naam. Als auteur werk ik onder het pseudoniem Alexander Zeeman, om ruimte te maken voor een andere stem: literair, traag, en gericht op wat niet direct zichtbaar is, maar wel doorwerkt.

Mijn huidige werk richt zich op een vader die met een geheim stierf, en op de manier waarop een zoon dat verhaal pas decennia later leert lezen. Niet als reconstructie alleen, maar als morele en menselijke zoektocht.

Gedicht

Eind januari is de collecteweek van de Hersenstichting.
In de zomer van 2025 kreeg ik een herseninfarct.
Kort daarna schreef ik dit gedicht.

Bevrijd

Mijn arm doet niet wat ik wil
mijn spraak valt stil

Wat is er aan de hand
Raakt dit mijn verstand

Ik roep
maar je hoort me niet
ik wil
dat je het onder ogen ziet

Mijn lichaam en geest lopen vast
ik heb angst
Angst voor leven als last

De ambulance is inmiddels gearriveerd
Maar ik ben vergeten
wat ik ooit heb geleerd

Van die vogel
in één hand
dat gezegde
is nu in de vergeetbak beland

De CT scan maakt het klaar
mijn nachtmerrie
Is dus waar

Infuus op infuus
wordt mij gegeven
mijn functies keren terug
Yes! ik mag weer leven

Ik voel me
Als uit een nachtmerrie bevrijd
het was gelukkig
op tijd

Maar op tijd waarvoor
en voor wie
Het is tijd dat ik gemaakte keuzes
onder ogen zie

In één seconde
is er zo veel gekanteld
Ik verlaat het pad
dat ik heb bewandeld

Ik moet gaan leven
En op zoek naar een nieuwe rol
het glas is niet half leeg
maar half vol